الگوی مدیریت تامین اجتماعی در عصر بی‌ثباتی مالی

در روزگار پرآشوبی که بسیاری از نهادهای عمومی کشور با تنگناهای مالی و چالش‌های سنگین ساختاری روبرو هستند، کمتر مدیری را می‌توان یافت که در برابر موج بحران‌ها نه‌تنها تسلیم نشده، بلکه با عقلانیت، تدبیر و تعامل، مسیر عبور از بحران را هموار کرده باشد. یکی از نمونه‌های قابل‌تأمل در این میان، حسن فلاح، مدیرکل تأمین اجتماعی استان مازندران است که در سایه یک مدیریت متوازن، تلاش کرده تا این نهاد کلیدی را از آشفتگی‌ها و بی‌ثباتی‌های موجود دورنگه دارد.

شفافیت؛ آغاز مسئولیت‌پذیری

بی‌تردید یکی از بارزترین ویژگی‌های مدیریتی فلاح، جسارت در مواجهه شفاف با واقعیت‌هاست؛ ویژگی‌ای که در شرایط پر ابهام و پراضطراب کنونی، ارزشی دوچندان دارد. اعلام صریح رقم ۳ هزار میلیارد تومانی مطالبات تأمین اجتماعی از کارفرمایان استان و مشخص کردن سهم عمده شهرداری‌ها از این بدهی‌ها، نشان می‌دهد که وی به‌جای آن‌که در برابر فشارها عقب‌نشینی کند، تلاش دارد با آگاهی‌بخشی عمومی، نه‌تنها افکار عمومی را همراه کند، بلکه با شفاف‌سازی مسیر، پیگیر راهکارهای عملی باشد.

این سطح از صراحت و مسئولیت‌پذیری مدیریتی، در فضایی که پنهان‌کاری و گزارش‌های بزک‌شده به یک‌رویه رایج تبدیل‌شده، خود نشان از سلامت فکری و اخلاقی مدیریتی دارد.

تهاتر به‌جای تنش؛ تدبیری خلاقانه

در شرایطی که تأمین اجتماعی به‌عنوان نهادی بیمه‌گر و خودگردان، نیازمند منابع پایدار برای انجام تعهدات است، مواجهه با کارفرمایان بدهکار، به‌ویژه نهادهای عمومی مانند شهرداری‌ها، چالشی حساس است. هنر مدیر آن است که میان مطالبات مالی و ملاحظات اجتماعی، تعادلی هوشمندانه برقرار کند.

پیشنهاد تهاتر املاک شهرداری‌ها با بدهی‌های تأمین اجتماعی، نه‌تنها راهکاری واقع‌گرایانه برای کاهش فشار مالی است، بلکه نشان می‌دهد که فلاح به‌دوراز فضای تنش‌زا و رویارویی اداری، به دنبال گره‌گشایی با کمترین اصطکاک ممکن است. این سطح از تدبیر، هم برای حفظ اعتبار سازمان و هم برای تداوم خدمت‌رسانی، کاملاً ضروری و قابل‌تحسین است.

نگاه سیستمی به بحران ناترازی

یکی از بحران‌های پنهان ولی بنیادین سازمان تأمین اجتماعی در سراسر کشور، ناترازی منابع و مصارف است. در مازندران این وضعیت نگران‌کننده‌تر جلوه می‌کند، چراکه با کاهش نسبت بیمه‌شدگان به مستمری‌بگیران، فشار مضاعفی بر منابع سازمان واردشده است. فلاح در تحلیل خود به‌درستی به این مسئله پرداخته و با ارائه آمار دقیق، از خطرات پیش‌رو پرده برداشته است.

او به‌جای آن‌که دل‌خوش به بودجه‌ریزی سالانه یا حمایت‌های مقطعی باشد، بر ضرورت افزایش ضریب پشتیبانی صندوق تأکید کرده و جذب ۵۵ هزار بیمه‌شده جدید را در سال گذشته، به‌عنوان بخشی از راه‌حل ساختاری در دستور کار قرار داده است. این اقدام، نه‌تنها نشان از آینده‌نگری مدیریتی دارد، بلکه بیانگر شناخت عمیق وی از ماهیت بیمه‌ای و اقتصادی تأمین اجتماعی است.

 تعامل‌گرایی به‌جای انفعال یا تقابل

از دیگر ویژگی‌های مدیریت فلاح می‌توان به تعامل مؤثر با رسانه‌ها، نهادهای اجرایی و نمایندگان مردم اشاره کرد. وی به‌جای اینکه تأمین اجتماعی را به حصاری بوروکراتیک محدود کند، آن را به‌عنوان نهادی اجتماعی معرفی کرده که باید در بطن تحولات جامعه حاضر و فعال باشد.

برگزاری نشست خبری در بیمارستان ولی‌عصر قائم‌شهر و گفت‌وگوهای شفاف با رسانه‌ها، نمونه‌ای روشن از پاسخ‌گویی در عمل و نه در شعار است. این تعامل موجب شده تا نه‌تنها اعتماد عمومی به سازمان ارتقا یابد، بلکه دیگر دستگاه‌ها نیز نسبت به ایفای تعهدات خود، هوشیارتر عمل کنند.

 نتیجه‌گیری:

اعتماد، بزرگ‌ترین سرمایه در روزگاری که واژه «بحران» تبدیل به توصیف رایج برای وضعیت بسیاری از نهادهای کشور شده، وجود مدیرانی با ویژگی‌هایی چون صداقت در گفتار، قدرت در تحلیل، جسارت در تصمیم‌گیری و آرامش در رفتار، نعمتی بزرگ برای جامعه به شمار می‌آید. حسن فلاح با همه محدودیت‌ها و فشارها، نشان داده که می‌توان سازمانی چون تأمین اجتماعی را نه‌تنها از فروپاشی مصون داشت، بلکه در مسیر بازیابی توان و اعتماد عمومی هدایت کرد. اگرچه مشکلات ساختاری همچنان باقی است، اما بی‌تردید با تداوم چنین رویکرد مدیریتی، می‌توان به آینده‌ای روشن‌تر برای تأمین اجتماعی مازندران امیدوار بود. چراکه توسعه پایدار، از دل مدیریت واقع‌گرا و مردم محور شکل می‌گیرد، نه از دل آمار سازی و دوری از افکار عمومی.